Niedługo po tej wiośniePójdziemy do przedszkolaI serce Ci urośnie,Dziewczynko z Mariupola.
… Bo pośród łun i zgliszczyZwycięskie zabrzmią dzwonyI życia już nie zniszczyZły człowiek nieproszony.
Gdy przemoc spocznie w grobie,Wyjdziemy na ulice,By spełnić dane sobieNajświętsze obietnice:
- Nie będzie płakał wicherNad marzeń Twych zatratąI szczęście Swoje cichePodzielisz razem z Tatą.
Nikogo nie przestraszyLecących wróbli stadko.Nad nowym domem naszymBędziemy czuwać z Matką.
Nastroją nas upojnieObsiane zbożem pola.… Zapomnisz o tej wojnie,Dziewczynko z Mariupola!