Kto mądrości samej szukaW starych księgach, białych krukach;Kto przez jedną choćby chwilęPragnął zostać bibliofilem,
Arcydzieła niechaj czytaI, jak zdarta dawno płyta,Niech powtarza wciąż od nowaNajważniejsze, wielkie słowa!
… Wszystko prawda! Twórczym zwie sięTen, kto światło bliźnim niesie.Lecz, choć dziwna tkwi potęgaW zakurzonych, grubych księgach,
Co do Jasia stawiam veto!Jaś nie tylko jest ascetąI uczonym, co się zowie,Lecz naraża swoje zdrowie:
Krótko sypia, prawie nie je...Trzeba tylko mieć nadzieję,Że się mądrość w Nim obudzi,Która wiedzie Go do ludzi;
Która innych uszczęśliwiTym, co chłopiec w sercu żywi.Bo jest Piękno, które czekaW najszczęśliwszych łzach człowieka...