Wiosna na Monte Cassino

Na tym wzgórzu pośród makówŚmierć czekała kresowiaków.Maj upojny był jak wino -Nazbyt piękny, aby ginąć...

Pewnie kwiatów tych kobierzecCud ów sprawił, że żołnierzeOdnaleźli w sobie właśnieTaki ogień, co nie gaśnie

I zatknęli na ruinieSztandar tej, co już nie zginiePo to, byśmy my – współcześni -Wierni byli dumnej pieśni

I w najcięższej nawet chwiliNie ulegli – nie zwątpili...