Niech kolęda cicho płyniePrzez znużonych serc pustynie!Niech ukoi, ukołyszeTen wieczorny mrok… i ciszę.
W wigilijnym zadumaniuNad kołyską czuwa Anioł,Zaś ubodzy pastuszkowieRozpoznają w Żywym Słowie
Tajemnicę Ewangelii.Właśnie głosić rozpoczęliOwą nowość mi i Tobie,Że Dziecina leży w żłobie;
Że swój ludzki niedostatekDzieli z nami jak opłatek;Że uśmiecha się i kwili…Trzej Królowie już przybyli,
Niosąc mirrę i kadzidło.Widzą biedę, żłób i bydło…Serca miękną. Co się dzieje?Gwiazdka świeci nad Betlejem…
Dziś, tak samo jak przed wiekiemBóg zatęsknił za człowiekiem!