Niech Ojczyznę kocha ten, kto Wolność ceniTak jak ci Rodacy, ongiś zjednoczeni,Co w dwudziestym roku w walce o WarszawęSen o wolnej Polsce przemienili w jawę.
Kto Ojczyźnie służy, trudów się nie lęka,Bo w Różańca szepcie i w Mazurka dźwiękachRozpoznaje światło i znajduje siły,Które w nim umarły lub się tylko tliły.
Umocnieni cnotą jak pradawni wojeW świętej wierze Ojców koją serca swojeCi, co wzorem mądrych i minionych wiekówOdczytali w Bogu Prawdę o człowieku.
Tacy właśnie ludzie – muszą wiedzieć dzieci -Stają się jak świeca, która innym świeci,Blaskiem swym ożywczym leczy serca bliznę,Byśmy czcili Boga, Honor i Ojczyznę.